استفاده از سیاه دانه تاریخچه ای طولانی دارد. این گیاه در مقبره توتانخامون در مصر یافت شده است هرچند کاربرد دقیق این گیاه در آن دوران مشخص نیست.

سیاه دانه گیاهی علفی به ارتفاع 20 تا 30 سانتیمتر است. برگهای آن منشعب و کمی باریک است. گلها به رنگ بنفش کمرنگ هستند. میوه آن بزرگ و از نوع کپسول است. در هر میوه 3 تا 7 فولیکول قرار دارد که در هر فولیکول تعداد بی شماری بذر قرار دارد. ترکیبات عمده موجود در سیاه دانه عبارتند از لینولئیک اسید، thymoquinone، nigellone(dithymoquinone)، melanthin، nigilline، damascenine و تاننها. Melanthin در غلظتهای بالا سمی است و nigelline فلج کننده عضلات می باشد.

گلدهی آن در مرداد است و بذرها در مهر می رسند.

سیاه دانه به نور کامل آفتاب نیاز دارد. به راحتی در هر نوع خاکی رشد می کند ولی معمولا خاکهای سبک را در مکانهایی گرم ترجیه می دهد. به خاکهای خشک و مرطوب مقاوم است.

بذرهای این گیاه به عنوان ادویه استفاده می شود. طعم دانه های آن تند و کمی تلخ است. از دانه های این گیاه معمولا در تهیه شیرینی ها و نانها استفاده می شود. در ارمنستان از سیاه دانه در تهیه پنیر هم استفاده می شود.

در طب سنتی از سیاه دانه برای درمان سردرد، دندان درد، گرفتگی بینی، کرمهای روده ای استفاده می شد. علاوه بر این برای درمان قرمزی چشم و آبسه نیز کاربرد داشت. امروزه از سیاه دانه برای درمان اختلالات گوارشی مانند نفخ، کولیک، اسهال، اسهال خونی، یبوست و هموروئید استفاده می شود. علاوه بر این موارد، از سیاه دانه برای مشکلات تنفسی مانند آسم، آلرژی، سرفه و برونشیت هم استفاده می شود. خواص دیگری نیز برای سیاه دانه بر شمرده اند که عبارت است از: کاهش فشار خون، کاهش کلسترول، درمان تومورهای سرطانی و تقویت سیستم ایمنی بدن. سیاه دانه باعث شروع قاعدگی در زنان می شود و در برخی مناطق برای کنترل بارداری و افزایش شیر مادران استفاده می شود. برخی از افراد سیاه دانه را مستقیما بر روی پوست و برای درمان رماتیسم، سردرد و مشکلات خاص پوستی به کار می برند.

ترکیب پودر سیاه دانه با روغن کنجد به صورت موضعی برای درمان آبسه و هموروئید مفید است. پودر بدست آمده از سیاه دانه برای از بین بردن شپش سر نیز مفید است. دانه های سیاه را در بین لباسها و پارچه ها قرار می دهند تا بید را دور کند.

در یک مطالعه نشان داده شد که عصاره روغنی سیاه دانه اثر ضداستافیلوکوکی مناسبی داشته و با تاثیر آنتی بیوتیک های سفتازیدیم، سفوروکسیم، سفاکلور و سفاماندول در شرایط آزمایشگاهی قابل مقایسه است. با انجام بررسی های تجربی بیشتر می توان از تاثیر ضد میکروبی عصاره روغنی سیاه دانه در کنترل و درمان عفونت های باکتریایی استافیلوکوکوس استفاده نمود.

برای تکثیر سیاه دانه، بذرهای آن را در بهار یا اوایل پاییز در زمین می کارند. در مناطقی که زمستانهای سخت دارند کشت پاییزه مناسب نیست. سیاه دانه تا حدودی به نشاکاری مقاوم است و در صورت لزوم می توان آن را منتقل کرد.

 

معرفی گل سیاه دانه

 

سیاه دانه با داروهای ضد فشار خون نظیر داروهای بتابلوکر (مانند متورال و پروپرانولول) و داروهای “مهار کننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین” (Angiotensin-converting enzyme inhibitors) (مانند کاپتوپریل و انالاپریل) تداخل کرده و مانع اثر آنها می شود. اثر داروهای سمپاتومیمتیک (Sympathomimetic) را تشدید کرده و موجب افزایش فشار خون می شود. اپی نفرین، سودوافدرین و آمفتامین نمونه هایی از داروهای سمپاتومیمتیک هستند. این داروها از طریق تحریک سیستم عصبی سمپاتیک عمل می کنند. اثر داروهای شل کننده عضلات و برونکودیلاتورها (داروهای متسع کننده مجاری تنفسی) را تشدید می کند. مصرف همزمان سیاه دانه با داروهای ادرار آور (دیورتیک) خطر بروز هیپوکالمی (کاهش پتاسیم خون) را افزایش می دهد. سیاه دانه با داروهای ضد افسردگی تداخل کرده و موجب افزایش فشار خون و آریتمی ناشی از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ایی نظیر آمی تریپتیلین (Amitriptyline) و ایمی پرامین (Imipramine) می شود. همچنین خطر حملات فشار خون ناشی از داروهای ضد افسردگی که از طریق مهار آنزیم مونوآمین اکسیداز (Monoamine oxidase) عمل می کنند را افزایش می دهد. این گیاه احتمال آریتمی ناشی از داروهای بی حسی را افزایش می دهد. انتظار می رود که مصرف همزمان سیاه دانه با سایر داروهای ضد دیابت قند خون را بیش از اندازه کاهش دهد.

سفارش و ارسال فوری انواع گل و گیاه از بهترین گل فروشی های ایران

شهر خود را انتخاب کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست